Rejestracja
Logowanie

Wyszukiwarka

0 produktówRazem: 0.00 zł

 


Wprowadzenie- Światła miasta


Widok nocnego krajobrazu miast obserwowanego z samolotu jednym przypomina siatkę złożoną z bursztynowych paciorków, innym – do­gaszające ognisko. Jest on wyjątkowy i pobudza wyobraźnię. Takie doświadczanie percepcji krajobrazu miasta zazwyczaj na długo pozostaje w pa­mięci odbiorcy. Natomiast obserwując przestrzeń miejską, będąc w jej środku, widzimy zupełnie inny obraz. Obserwator zauważa przede wszystkim oświe­tlone obiekty, płaszczyzny, detale. Ziluminowane obiekty uwidaczniają się na czarnym tle nieba lub też niewidocznych wówczas innych elementów. Ponadto wzrok skupia się na licznych podświetlonych znakach i informacji wizualnej, która agresywnie wybija się z pogrążonego w mroku miasta. Czasem też wy­gląd powszechnie znanego miejsca nabiera nowego blasku. Dekoracje okolicz­nościowe przystrajają przestrzenie publiczne, nadając im szczególną atmosferę. Zbiór tych obrazów buduje wizerunek wnętrz urbanistycznych, przestrzeni pu­blicznych a tym samym i samego miasta.
 
W monografii autorka stara się przyjrzeć aspektowi oświetlenia przestrzeni miejskiej. Analizie poddana zostanie rola, jaką światło sztuczne odgrywało na przestrzeni wieków, podjęta zostanie też próba zdefiniowania obecnego znacze­nia oświetlenia przestrzeni miejskiej zilustrowana odpowiednimi case studies.
 
Rolę światła sztucznego opisano w kontekście realizacji oświetlenia w prze­strzeni publicznej, która od wieków odgrywała istotną rolę w życiu społecznym miasta. Podstawowym atrybutem przestrzeni publicznej jest wymiana dóbr, idei i informacji. Kryzys spowodowany następstwami wprowadzania zasad moder­nizmu doprowadził do zaniku jej znaczenia jako punktu węzłowego w handlu i wymianie towarów. Ponadto sama forma przestrzeni publicznej została za­chwiana, zniekształcona.
 
Obecnie następuje zwrot w tej tendencji i zwiększa się zainteresowanie tra­dycyjną tkanką śródmiejską, a w tym i przestrzenią publiczną. Społeczeństwo informacyjne poszukuje znaczenia, wartości i wrażeń właśnie w tych przestrze­niach. W całym procesie forma odgrywa niezmiernie istotną rolę. Jakość, este­tyka, tożsamość, jaką oferuje śródmiejska przestrzeń publiczna, przyciąga i sta­je się pożądanym towarem konsumpcyjnym. Popyt na tego typu przestrzenie doprowadził do wzmożonego inwestowania w tkankę miejską zarówno władz miast, jak i rynku kapitałowego. Dysponenci przestrzeni rozszerzają ich ofer­tę, by w ten sposób powiększać grono potencjalnych użytkowników. Dlatego w procesach odnowy gospodarczej ośrodków miejskich istotną ważne stało się nocne życie miasta. Konsumpcja w dużej mierze przeniosła się na porę wieczorną. Rewitalizacja przestrzeni publicznej bierze pod uwagę wiele aspektów, w tym możliwości wy­korzystania sztucznego oświetlenia jako elementu czyniącego formę przestrzeni publicznej atrakcyjniejszą. Stąd też pod koniec XX wieku rola i znaczenie sztucznego oświetlenia w przestrzeni publicznej znacznie się zwiększyły.
 
Podstawowym zadaniem oświetlenia jest ukazanie danego elementu. Sztuczne światło wprowadzone zostało do miast ce­lem ukazywania przestrzeni oraz zdarzeń, które się w niej dzieją. Od początku rolą światła było regulowanie nocnych działań ma­jących miejsce w przestrzeni publicznej. Początkowo wyrażało się to w pilnowaniu porządku publicznego, z czasem ewoluowało w kierunku tworzenia nowych form spędzania wolnego czasu, np. celebracji spacerów i podziwiania nocnego krajobrazu miasta.
 
W XX wieku, za sprawą istotnego znaczenia transportu kołowego w życiu społecznym, oświetlenie uliczne zdominowało przestrzeń miejską. Wszelkie normy i pryncypia projektowania światła w mieście podporządkowane zostały zasadom bezpie­czeństwa ruchu pojazdów. Reguły te automatycznie zostały zaadaptowane do przestrzeni publicznej. Pieszy odszedł zaś na plan drugi.
 
Wizerunek współczesnej przestrzeni publicznej utożsamiany ze sztucznym oświetleniem uzupełniony ponadto został przez masową reklamę świetlną. Szczególnie silnie pod koniec XX wieku nałożyła się na te zjawiska kolejna warstwa oświetlenia zwa­na iluminacją obiektów. Opanowała ona nie tylko architekturę czy obiekty inżynierskie, ale również krajobraz, w tym elementy natury, przez to znacząco wpływając na odbiór formy przestrzeni publicznej.
Współczesny nocny wizerunek przestrzeni publicznej jest utożsamiany z elementami, które przez wieki kształtowały rozwój funkcji oświetlenia w mieście. Światło sztuczne jest już nieodłącznym elementem postrzegania przestrzeni publicznej, a jego forma i natężenie wyróżnia metropolię od prowincji.
 
Przestrzeń publiczna jako miejsce interakcji i życia społecznego odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu miasta. Pośród wielu przestrzeni ta wyróżnia się trzema charakterystycznymi cechami: ma specjalne znaczenie w życiu społecznym, jej forma stwa­rza możliwości interakcji społecznych i wreszcie jest dostępna dla wszystkich, stanowi (zazwyczaj) publiczną formę własności. Współczesna przestrzeń publiczna jednakże przeżywa kryzys związany z konsekwencjami rozwoju miast w XX wieku i moder­nistycznego paradygmatu. Ponadto miejsce wymiany dóbr, idei i informacji ulega odprzestrzenieniu w związku z rozwojem technologii komunikacyjnej. Jednakże zauważalne są też zwrot i zainteresowanie przestrzeniami publicznymi jako miejscem, gdzie współczesne społeczeństwo może konsumować wrażenia i doznania. Staje się ona powoli towarem, w który inwestują również prywatni inwestorzy. Nocne życie miasta może mieć ważną rolę w tym procesie, jest to bowiem pora, kiedy użytkownicy aktywnie spędzają wolny czas. Przestrzeń publiczna może ożywać nie tylko w sensie użytkowania, ale i w sensie gospodarczym, gdyż rozrywka pełnić będzie tu dominującą funkcję.